Column 6: Jarig, maar wat geef je?

Dat is best een moeilijke vraag, die van alle kanten gesteld wordt: “Wat wil J. hebben voor haar verjaardag?” Ik zou het niet weten…

Toen wij ’t laatst in november in New York waren heb ik voor haar een kinderlaptop gekocht. Echt heel leuk. Misschien vraag jij je nu af, Aldo, waarom koop jij zoiets in de US en niet gewoon thuis?

Het antwoord is simpel; daar is het goedkoper. Plus deze laptop spreekt Engels! Zo kan ze gelijk een andere taal oppikken. Je kunt nooit te vroeg beginnen met nog een taal erbij. Kinderen zijn net sponsen. Ze absorberen heel goed. Kijk maar naar mij. Ik ben drietalig opgegroeid.

Maar goed, J is duidelijk veel te jong hiervoor. Ze heeft hem ook al een paar keer op de grond gegooid. En voordat ze haar zusje ermee gaat slaan -nou weet ik dat dat soort dingen best tegen een stootje moeten kunnen- maar dan nog. Ik vind het zonde als ie kapot gaat. Dus Papa Aldo heeft deze toch maar fijn even opgeborgen. Na een tijdje komt ie wel weer te voorschijn.

Maar goed, nou weet ik nog steeds niet wat je een tweejarige moet geven.

Iets dat ik ook hoorde van allen kanten toen J. 1 jaar werd, en dit zal ik zo meteen weer horen wanneer L 1 jaar wordt: “Vergeet je niet een taart te kopen voor haarzelf, want ze moet erin graaien.” Ik dacht echt, wat zeg je nou?

Een taart kopen voor de jarige zelf zodat ze er een troep van kan maken? NO WAY!

Je hebt al troep na een verjaardagsparty, en nu moet ik ook nog taart opruimen van de vloer. Of uit haar haar, haar (Macy’s) outfit, de bank, de muur, mijn eigen kleding. Dus dat gaan wij echt niet doen he.

Dit schijnt normaal te zijn als iemand 1 jaar wordt? Nou, niet in mijn huis. Ik ben al vies van mezelf soms..!

Helaas nam niet iedereen genoegen met dat antwoord. Zelfs mijn vriend Lindsay uit Amerika zei, Come on Aldo. If you don’t buy a cake for the girl, I will!!

Ik dacht echt, waar bemoeit iedereen zich mee.

Maar goed, om de lieve vrede te bewaren, zelfs in Amerika,  kocht ik maar wel een taart voor J. Op de dag zelf heb ik J wel heel goed in haar oor gefluisterd dat ze niet haar Jurk vies moest maken, en als het kan ook zichzelf niet.

Niet wetende dat ze door mijn wijze woorden nu nog steeds geen taart lust. Ze heeft op haar verjaardag, dus echt maar één likje genomen en rest wilde ze niet. Ze is voor de rest van haar leven genezen van taart.

De vraag blijft: wat geef je nou je kindje voor haar verjaardag, als ze 2 jaar wordt? Tips zijn welkom…