Dag 4: 29 november 2014

De dag begon lekker: de meiden werden wakker om 6.00 uur. Na een rustig begin, lekker douchen, aankleden en rustig opstarten, besloten we wat we vandaag gingen doen. We wilden graag naar een Target, zo’n mega grote supermarktketen in de USA. Aldo zocht het uit, en de winkel bleek wel een eindje weg te zitten, in Harlem. Wij waren daar nog nooit geweest, dus we gingen het avontuur tegemoet; volgens de reisplanner was het een uur met de metro.

Wij sjouwden zoals inmiddels gebruikelijk de hele boel naar beneden, en Aldo vertelde dat hij wat moeite had met de buggy te besturen. Jan keek er naar en het bleek dat een van de  linker voorwielen afgebroken was. Nou was tijdens de vlucht een van de linker achterwielen ook al gebroken, dus nu stuurde het helemaal niet lekker meer. Maar goed, we zijn in de metro gestapt, naar 116 street en 8th Avenue, en verder gelopen naar 117 street en 9th Avenue.

Onderweg bleek hoe vreselijk het eigenlijk was om te lopen met een manke buggy. Wij concludeerden dat we bij de Target vast een nieuwe konden kopen, en we hebben iets heel stouts gedaan: een donatie aan de USA. We hebben het betreffende apparaat achter een muurtje op straat gezet, en we zijn weggelopen. Misschien maken we er nog iemand blij mee, een zwerver of zo. Of New York het leuk vindt dat we hebben getrashed, weten we niet maar wij moesten er erg om lachen in ieder geval….

Na een stukje lopen kwamen we bij iets dat er uit zag als de Target, maar wacht…. Er zit hier nog veel meer! Een hele shopping mall doemde voor ons op, en Aldo’s hart ging sneller kloppen. We besloten dan toch eerst maar naar de Target te gaan voordat we wat anders gingen doen; uiteindelijk bleven we daar een uur of twee binnen en waren we achteraf zo moe dat we bijna niets anders hebben gedaan. Aldo vond het ene leuke jurkje na het andere, en de wagen vulde en vulde zich. Ook wat eten, electronica en zalf ontbraken niet. En natuurlijk een nieuwe buggy, die wel zó vreselijk goedkoop was dat het wel hele slechte kwaliteit moest zijn… We zetten de buggy in elkaar en gingen op weg naar buiten.

We zijn ook nog naar “Burlington” geweest, een soort hele grote Zeeman, maar dan ook met DKNY, D&G, en andere grote merken tegen een prikkie. Het gaat om de collecties van verleden jaar, daarom… Zoals gezegd waren we dus echt moe na deze “shopping experience” en besloten we weg te gaan, maar die slimme Amerikanen hadden bij de uitgang een Applebee’s restaurant geplaatst en we besloten daar te lunchen. We hebben twee voorgerechten besteld, en dat is wat je in Nederland een groot hoofdgerecht noemt. Heerlijke pittige kipstukjes, gefrituurde mozarellasticks, tortilla’s, gevulde pannenkoeken (of zo), Selderij (omdat we op dieet zijn) en allemaal dipjes. Verder patat van zoete aardappelen; we hebben alles lekker op zitten smikkelen, en de meiden vonden het ook lekker, inclusief de gratis appelsap 😀

We besloten hierna naar huis te gaan, en liepen dezelfde route terug, ons afvragend of iemand die kapotte buggy nog meegenomen zou hebben. Ondertussen bleek de nieuwe buggy ook vreselijk te sturen, erg laag te zijn en dergelijke, maar hij was wel beter dan de oude. Wat wil je voor 25 dollar…?

Op een gegeven moment kwamen we bij het block waar de buggy achtergelaten was. En wat stond er een meter of 20 verderop van waar wij hem hadden neergezet? Juist, de stukke buggy. Iemand had hem blijkbaar mee willen nemen, maar kwam er achter dat het ding niet te besturen was… J nam een laatste keer afscheid van het ding en we liepen verder naar de metro. We zijn uiteindelijk naar huis gegaan, en Aldo had ondertussen afgesproken met de vrienden uit Barcelona die we eens in de zoveel tijd zien in NYC. We besloten om even een half uurtje te gaan liggen, en onze ogen dicht te doen toen we eenmaal thuis waren. Dat kon mooi tot 18.45 uur, want we zouden ook uit eten gaan met Fabio en Javier.

Iedereen was lekker uitgerust, de meiden sliepen nog half, toen we na de nodige luiers, opfrissingen, etc om 19.21 uur vertrokken. Oeps, te laat…. Ze hadden om 19.30 uur gereserveerd in een restaurant, Georgio’s op 53th en 9th. De metro bracht ons daar, uiteraard hadden we daar ook nog vertraging… En het is al zo’n gedoe, want niet alle metrostations hebben een invalideningang. Diegenen die het wel hebben, hebben dat vaak aan het eind van het perron, maar dan wel iedere keer wisselend, zodat je elke keer 400 meter moet lopen om bij een lift te komen.  

Bij het restaurant aangekomen hebben we heerlijk gegeten, salade vooraf. Voor de meiden kipvingers en alles wat verder ter tafel kwam, wij hadden nog hot buffalo wings er bij. Aldo nam pasta alla Putanesca, en Jan had oma’s meatloaf. Het was te veel om op te eten, Jan nam een doggy bag mee naar huis. We konden nu ook eindelijk de souvenirs geven aan onze vrienden, omdat die in de koffers zaten die kwijt waren. Weer een beetje lichter geworden die koffers, dat compenseert voor die berg kleding die Aldo vanmiddag heeft gekocht.

Na het eten hebben we nog een lekkere wandeling gemaakt op Times Square, waar het ’s avonds lichter is dan overdag door de vele lichten en televisieschermen, en we kwamen de nodige Elmo’s, Mickey’s, etc. tegen die allemaal graag op de foto wilden (tegen een “fooi”). We kwamen ook een hele leuke man tegen die in zijn nakie en in een luier gekleed als baby op straat stond. Het was 3 graden buiten dus hij moet het echt koud gehad hebben… Maar hij was wel erg leuk en origineel…!

Na een tijdje waren de meiden helemaal uitgeput en moe, en besloten we naar huis te gaan met de metro. Het zal vast wel saai worden maar… we verdwaalden. We hadden een paar rondjes gelopen en kwamen uiteindelijk wel op het goede perron uit, namen de metro en liepen het laatste stukje naar huis. En dan natuurlijk weer die vreselijke trappen naar 4 hoog met twee goed gevulde buggys. We moesten ook allebei heel nodig plassen, dus het was weer leuk hihi.  Maar we vielen allemaal als een blok in slaap….

Morgen gezond weer op, en dat is de dag dat onze vriend Karl naar NYC komt. We hebben er zin in!